dünya benimle dönüyor!!!
10/1/2009 · Kategori: yasamdan
dönüyor dönüyor...bu sıralar dünya galiba biraz deli dönüyor...insanların kafasıda dönüyor...tvyi açtıgımda gördüğüm binbir saçmalık bunu düşünmeme sebep oluyor..öldürülen çocuklar,susan devletler..ve insanlar...elimizden ne gelir ki diye susan vicdanlar...kör mü olduk zulmun karsısında durmayımı unuttuk...politikacılar....binbir vaadler...yalanlar.................
şu zamanda kimseye inanmıyorum kimsenin samimiyetine tenezzul bile etmiyorum...zalim kadar cesaretli olabilseydik!......yüreğimin etrafını buzlar kapladı... suskunlugum bu yazıda birazcık kapısını araladı...galiba benimde başım dönüyor,dünya benimle dönüyor....
Kalıcı Bağlantı Yorum ( 0 ) Yorum yaz!
isterdim ki....
5/11/2008 · Kategori: yasamdan
İsterdim ki, söylenmemiş sözcüklerin, kurulmamış cümlelerin değil, sadece; söylenmişlerin, kurulmuşların pişmanlığını duyalım; “üzgünüm!” diyecek zamanımız olsun!
Bağışlanmayacak kadar büyük olmasın suçlar!
İsterdim ki, sığınacak bir liman bulabilelim fırtınanın ortasında; yürek dardayken, “vazgeçme!” diyecek dostlarımız da olsun!
İsterdim ki, kaybetmeden önce ağlamayı, söylemeden önce düşünmeyi, nefretin tuzağına düşmeden tartışmayı da bilelim.
İlla, “savaş” tehdidi altındayken atmayalım, “barış” çığlıklarını...
İlla, sevilmemiz gerekmesin, sevebilmek için!
Dünyanın yalan olduğu genellikle bilinir de, hani bazen söyletirler insanı; “Dostluk, sevgi yalanmış!” diye... Gelip geçici dense, dilimizin ucundadır; şan, şöhret, güzellik... İsterdim ki, kimsenin aklından çıkmasın, gelip de geçtiğimiz...
Bir yolculuğu güzel yapan, yanımızdaki insanlardır ve her birimiz, bizlere ödünç verilmiş bir hayatı yaşarız. İsterdim ki; kadri, kıymeti bilinsin; aynı zaman dilimini paylaşıyor olmanın!
Kimse susmasın konuşması gerekirken; sadece, kazanacakları kavgalara girişmesin insanlar!
Düşlerimiz olsun, kimsenin cesaret edemediği türden!
İsterdim ki; acı rehberlik etmesin mutluluğa; ölüm, gözümüze sokup durmasın hayatı; hasrete ihtiyaç duymasın vuslat!
İhanetin karası sürülmesin alnımıza, ayazı vurmasın gözlerimize; kağıt üzerindeki gibi, öylece durmasın yüreğimizde sevgi, bir işe yarasın!
Yaşlılar kimsesiz, gençler yarınsız kalmasın. Hazan değmesin gülümseyen yüzlerine çocukların! Başı önde gezmesin insanım; aynalar, kırılmasın utancından!
Bana dokunmayan yılan bin yaşamasın, çuvaldızı tatmadan, saplanmasın iğneler!
Boşlukta sallanmasın uzatılan hiçbir el; bulunsun, her selama bir karşılık veren!
İsterdim ki; acılar acımız, sevinçler sevincimiz, haksızlıklar kavgamız olsun!
İsterdim ki; hepimizin bir türküsü olsun yüreğini titreten, bir şiirimiz olsun umudun tükenmediği, bir amacımız olsun, uğruna bir ömrün harcanacağı türden... Bizsiz, bir hiç olsun şu kainat!
Gel gör ki, mükemmel bir dünya değil yaşadığımız; görünen o ki, mükemmel de olmayacak; ne O, ne biz!
“Bir insanı sevmekle başlayacak her şey!” demiş, Sait Faik Abasiyanik... Isterdim ki, bir insani sevmekle başlayalim!
Ama, öyle böyle degil,
HERŞEYE RAGMEN!
sevginin sicakligiyla kalin
alıntı........
Kalıcı Bağlantı Yorum ( 0 ) Yorum yaz!
yasaklar neyi yasaklar!!!
10/5/2008 ·
yasaklar...kendimizde istemediğimiz ama başkalarında severek seçtiğimiz...yasaksın bana ve egolarıma...ben yaparım ama sen asla!..katlanabilirsin ya da gidebilirsin...benim dediğim gibi ya da değilsin ve bu senin bitişin....yasakladım seni, ama yapamadıkların benim hayalim...karmaşık bir problemin soru işareti kadar basit bu seslenişim.yasaklar neyi yasaklar sevgilim?.....
Yorum ( 0 ) Yorum yaz!
Anneyle pazarlık
4/5/2008 ·
Anneyle Pazarlık
Çocuk, babasından aldığı harçlığı vaktinden önce bitirmiş ve günlerdir istediği top için yeterli parayı biriktirememişti. Birkaç hafta sonra yaz tatiline girecek olması, onu bu konuda endişelendirip yeni kaynaklar aramaya sevkediyordu. Evlerine gelen son aylık dergide "Her hizmetin bir ücret karşılığında olduğu"nu okuyunca, sevinçle havaya sıçradı. Buna göre, ailesine yaptığı yardımların da bir karşılığı olmalıydı. Çocuk bu fikirle harekete geçip gördüğü işlerin listesini çıkardı ve bunların yanına da ücretlerini yazdı. Fırından ekmek almak için 200, çöp dökmek için 100, annesiyle pazara gitmek için 500 lira hiç de fazla sayılmazdı.
Aylık toplamı 25 bin lira tutan listeyi imzalayıp annesinin çantasına koyduğunda, bu akıllıca keşfinden dolayı gözleri parlıyordu.
Çocuk, ertesi gün yatağının başucunda 25 bin lira ile birlikte küçük bir kağıt parçası buldu. Kendi hazırladığı listeye benzeyen ve annesinin imzasını taşıyan kağıtta: "Seni hayatım pahasına dünyaya getirmenin, yıllarca bezlerini yıkamamın; bin bir güçlükle besleyip büyütmenin karşılığı, sadece sevgindir ve yanağından aldığım bir öpücüktür" yazıyordu. "Kazandığın parayı güle güle harca yavrum."
Yorum ( 0 ) Yorum yaz!